کیفیت گزارش به ساختار اطلاعات وابسته است
اگر مدل دادهها درست طراحی نشده باشد، حتی بهترین نمودارها هم نمیتوانند نتیجهی قابل اتکایی ارائه دهند.
یک مدل دادهی خوب به محتوای سامانهی منابع انسانی یک «نقشهی منظم» میدهد؛ ارتباط میان موجودیتها را روشن میکند، از ایجاد اطلاعات تکراری جلوگیری میکند و زمینه را برای پاسخ به پرسشهای متنوع مدیریتی آماده میکند.
دادهها را به جای تکرار، به هم مرتبط کنید
در سامانههای نامنظم، نام یک کارمند یا نام واحد ممکن است در چند جدول تکرار شده باشد. این تکرار بهظاهر بیضرر، با گذشت زمان به ناسازگاری میرسد: سابقهی یک فرد در یک بخش تغییر میکند اما در بخش دیگر همانطور که بود میماند.
تکرار بهظاهر بیضرر است: تغییر در یک جدول ثبت میشود و دو جدول دیگر همانطور که بود میمانند. با ارجاع، تغییر یک بار و همهجا اعمال میشود.
در مدل دادهی مناسب، اطلاعات پایه مانند مشخصات پرسنل، ساختار سازمانی، واحدها و جایگاههای شغلی یکجا ثبت و در سایر بخشها به آن ارجاع داده میشود. این کار هم نگهداری را سادهتر میکند و هم از تکرار و تناقض جلوگیری میکند.
در یک جلسهی مشاوره، اطلاعات پایه، تاریخچهها و گزارشهای فعلی منابع انسانی را مرور میکنیم تا ببینیم کجای مدل داده جوابهای متفاوت میسازد.
تغییرات را بهجای حذف، ثبت کنید
یک تفاوت مهم بین «اطلاعات پایه» و «تاریخچه» وجود دارد. اگر فقط وضعیت فعلی فرد را بدانیم، مدیریت منابع انسانی مانند کتابی خواهد بود که صفحات گذشتهاش را پاره کردهاند. برای تحلیلهایی مانند بررسی پیشرفت شغلی، خروج نیروها یا محاسبهی سوابق، لازم است بدانیم هر فرد در طول زمان چه وضعیتی داشته است.
برای همین، حوزههایی مانند سابقهی سازمانی، تغییرات واحد یا تغییر سطح حقوق باید بهصورت رویدادهای ثبتشده نگهداری شوند، نه اینکه با هر تغییر، اطلاعات قبلی بازنویسی شود.
فقط وضعیت فعلی میماند؛ صفحههای گذشته پاره میشوند.
- ورود · واحد فروش · سطح ۲
- جابهجایی · به واحد بازاریابی
- تغییر سطح حقوق · از سطح ۲ به ۳
با رویدادهای تاریخدار وضعیت فعلی همان آخرین رویداد است و گذشته هم سر جایش میماند؛ حالا میشود پرسید این کارمند چند سال در واحد فروش بود.
تصمیم بگیرید «بُعد» چیست و «معیار» چیست
مدل دادهی خوب بر تمایز دو مفهوم اساسی استوار است:
- بُعد: ویژگیهایی که برای گروهبندی استفاده میشوند؛ مانند بخش، استان، سطح شغلی یا نوع قرارداد.
- معیار: مقادیری که قابل شمارش یا جمعبستن هستند؛ مانند تعداد پرسنل، ساعت اضافهکاری یا هزینهی نیروی انسانی.
جمع همیشه ۱۵۰ نفر است؛ فقط بُعد گروهبندی عوض میشود. چون واحد، قرارداد و سطح هرکدام به کارمند وصلاند، همین داده به هر سه پرسش جواب میدهد.
آمیختن این دو، گزارش را مبهم میکند. مثلاً اگر «واحد» را بهعنوان متنی در کنار مقادیر عددی نگه داریم و ارتباط آن را با کارمند رسمی نکنیم، سؤال سادهای مانند «میانگین سابقه برای هر واحد» قابل پاسخ دادن نخواهد بود.
شمارش اشخاص با مدیریت یکتایی همراه است
یکی از چالشهای رایج، شمارش کارکنان است. آیا یک فرد که در دو نقش فعالیت میکند، یک نفر است یا دو؟ اگر دادهها این ابهام را در سطح تعریف حل نکنند، گزارشها از یک روز به روز دیگر یا از یک معیار به معیار دیگر پاسخهای متفاوت میدهند.
در مدل خوب، هر فرد شناسهی یکتایی دارد و ارتباط او با واحد، نقش و قرارداد بهوضوح تعریف میشود. آنگاه میتوانیم «تعداد کارمند»، «تعداد کارمند فعال» و «تعداد نقشهای شغلی» را هرکدام با تعریف مشخص و بدون تناقض گزارش بگیریم.
| شمارش | چه چیزی شمرده میشود | یک فرد با دو نقش |
|---|---|---|
| تعداد کارمند | شناسههای یکتای افراد | ۱ |
| تعداد کارمند فعال | افرادی که در تاریخ گزارش قرارداد فعال دارند | ۱ |
| تعداد نقشهای شغلی | ارتباطهای فرد با نقش | ۲ |
تاریخچه را برای تحلیل آماده کنید
مدل داده زمانی ارزشمند است که بتواند پرسشهایی که به زمان مرتبطاند را پاسخ دهد. مثلاً:
- تعداد کارکنان در پایان هر ماه گذشته چقدر بود؟
- خروجها در سه ماه اخیر برای هر واحد چگونه بود؟
- میانگین زمان ماندگاری در هر سطح شغلی چقدر است؟
پاسخ به اینها مستلزم ثبت تاریخ معتبر برای رویدادها (مانند ورود، جابهجایی و خروج) و نگهداری تغییرات در گذر زمان است، نه صرفاً ذخیرهی وضعیت فعلی.
راهنمای عملی برای شروع
اگر در حال طراحی یا بازنگری مدل دادهای سامانهی منابع انسانی هستید، این پرسشها میتوانند نقطهی شروع باشند:
- کدام اطلاعات پایه تنها باید یکبار ثبت شوند و همهجا مرجع باشند؟
- چه رویدادهایی باید بهعنوان تاریخچه نگهداری شوند؟
- چه گروهبندیهایی (واحد، نقش، نوع قرارداد و…) برای گزارشگیری لازم است؟
- کدام مقادیر عددی باید قابل جمع و تحلیل باشند؟
- چه شاخصی باید در کل شرکت تعریف یکسان داشته باشد؟
برای انتخاب خودِ شاخصها، شاخصهای منابع انسانی: از داده تا تصمیم مدیریتی را ببینید.
جمعبندی
گزارشگیری منابع انسانی از میز گزارش شروع نمیشود؛ از تعریف دقیق دادهها و ارتباط میان آنها. مدل دادهی خوب به سازمان اجازه میدهد هم به پرسشهای امروز پاسخ بدهد و هم برای تحلیلهای آینده آماده باشد، بدون اینکه مجبور شود دادههای پراکنده را دوباره جمع کند.
در وستا AI، با یکپارچهسازی سامانههای منابع انسانی و بهکارگیری هوش مصنوعی برای گزارشها و داشبوردهای تحلیلی پویا، به سازمانها کمک میکنیم دادهها را به شکل منظم و قابل اتکا در اختیار تصمیمگیرندگان قرار دهیم.
پرسشهای رایج دربارهی مدل داده منابع انسانی
مدل داده منابع انسانی چیست؟
مدل داده نقشهی منظم اطلاعات سامانهی منابع انسانی است: موجودیتهایی مثل کارمند، واحد، جایگاه شغلی و قرارداد را تعریف میکند، ارتباط میان آنها را روشن میکند و جلوی تکرار اطلاعات را میگیرد. به گفتهی محمد ضیائیان مفید، کیفیت گزارش بیش از قالب نهایی به همین ساختار وابسته است.
چرا نباید اطلاعات پایهی پرسنل را در چند جدول تکرار کرد؟
تکرار بهظاهر بیضرر، با گذشت زمان به ناسازگاری میرسد: سابقهی یک فرد در یک بخش تغییر میکند اما در بخش دیگر همانطور میماند. مشخصات پرسنل، ساختار سازمانی، واحدها و جایگاههای شغلی باید یکجا ثبت شوند و بقیهی بخشها به آن ارجاع دهند.
چرا تاریخچهی تغییرات کارکنان باید نگهداری شود؟
اگر فقط وضعیت فعلی ثبت شود، مثل کتابی است که صفحات گذشتهاش پاره شده. برای تحلیل پیشرفت شغلی، خروج نیروها یا محاسبهی سوابق باید سابقهی سازمانی، تغییر واحد و تغییر سطح حقوق بهصورت رویدادهای تاریخدار ثبت شوند، نه با هر تغییر بازنویسی.
فرق بُعد و معیار در گزارش منابع انسانی چیست؟
بُعد ویژگیای است که با آن گروهبندی میکنیم، مثل بخش، استان، سطح شغلی یا نوع قرارداد. معیار مقداری است که شمرده یا جمع زده میشود، مثل تعداد پرسنل، ساعت اضافهکاری یا هزینهی نیروی انسانی. اگر این دو آمیخته شوند، پرسشی مثل «میانگین سابقه برای هر واحد» بیجواب میماند.
کارمندی که دو نقش دارد یک نفر شمرده میشود یا دو نفر؟
بستگی به تعریف شمارش دارد و همین تعریف باید در مدل داده روشن باشد. با شناسهی یکتا برای هر فرد، «تعداد کارمند» او را یک نفر میشمارد و «تعداد نقشهای شغلی» دو نقش؛ هرکدام تعریف مشخص دارد و گزارشها با هم تناقض پیدا نمیکنند.
برای طراحی مدل دادهی HRIS از کجا شروع کنیم؟
با پنج پرسش: کدام اطلاعات پایه فقط یکبار ثبت و همهجا مرجع باشند؛ چه رویدادهایی تاریخچه دارند؛ چه گروهبندیهایی برای گزارش لازم است؛ کدام مقادیر عددی باید قابل جمع و تحلیل باشند؛ و چه شاخصی باید در کل شرکت تعریف یکسان داشته باشد.
دربارهی نویسنده
محمد ضیائیان مفیدمشاور سیستمهای منابع انسانی وستابیش از ۸ سال در مهندسی صنایع و منابع انسانی سازمانهای مختلف؛ کارشناس منابع انسانی فولاد آلیاژی یزد. مشاور و تحلیلگر در بیش از ۱۰ پروژهی نرمافزاری صنعتی، و بیش از ۲ سال اجرای تخصصی اودوی بومیشده با بیش از ۱۵ پروژهی موفق اودو.
منابع
در یک جلسهی مشاوره، اطلاعات پایه، تاریخچهها و گزارشهای فعلی منابع انسانی را مرور میکنیم تا ببینیم کجای مدل داده جوابهای متفاوت میسازد.