وقتی داده‌های منابع انسانی به تصمیم درست نمی‌رسند

· ۵ دقیقه مطالعه · نوشته‌ی

در بسیاری از سازمان‌ها، اطلاعات منابع انسانی کم نیست: آمار جذب و خروج، وضعیت حضور و غیاب، اضافه‌کاری، آموزش، ارزیابی عملکرد و هزینه‌های نیروی انسانی. بااین‌حال، فراوانی داده‌ها همیشه به تصمیم‌گیری بهتر منجر نمی‌شود.

فاصله‌ی داده، پرسش مدیریتی و اقدام

گاهی گزارش‌ها مرتب تولید می‌شوند، اما مدیران هنوز برای پرسش‌های مهم پاسخ روشنی ندارند: چرا خروج نیروها افزایش پیدا کرده؟ کدام واحد با کمبود نیروی مؤثر روبه‌روست؟ یا کدام سرمایه‌گذاری آموزشی نتیجه‌بخش بوده است؟

مسئله معمولاً نبود داده نیست؛ فاصله‌ای است که میان داده، پرسش مدیریتی و اقدام عملی وجود دارد.

از داده تا اقداممسئله معمولاً نبود داده نیست
۱داده

اطلاعات منابع انسانی کم نیست:

جذب و خروجحضور و غیاباضافه‌کاریآموزشارزیابی عملکردهزینه‌ی نیرو
۲پرسش مدیریتی

چرا خروج نیروها افزایش پیدا کرده؟ کدام واحد با کمبود نیروی مؤثر روبه‌روست؟

۳شاخص

تعریف مشخص، منبع داده‌ی قابل اتکا، ارتباط روشن با یک تصمیم.

۴اقدام

چه کسی بررسی می‌کند، چه زمانی، و با دیدن انحراف چه اقدامی انجام می‌شود.

فاصله همین‌جاست: بیشتر سازمان‌ها در خانه‌ی اول متوقف می‌شوند؛ گزارش مرتب تولید می‌شود، اما به پرسش و اقدام نمی‌رسد.

از «چه اتفاقی افتاد؟» به «چه باید کرد؟»

گزارشی که فقط تعداد استخدام‌ها یا میزان غیبت را نشان می‌دهد، تصویری از گذشته ارائه می‌کند. این اطلاعات می‌توانند مفید باشند، اما به‌تنهایی برای تصمیم‌گیری کافی نیستند. ارزش تحلیل زمانی بیشتر می‌شود که بتواند به پرسش‌های دقیق‌تری پاسخ دهد:

  • افزایش غیبت در چه واحدها یا دوره‌هایی متمرکز شده است؟
  • آیا خروج نیروها بیشتر در گروهی با سابقه یا نقش شغلی مشخص رخ می‌دهد؟
  • چه عواملی با طولانی‌شدن فرایند جذب ارتباط دارند؟
  • آیا پس از اجرای یک برنامه آموزشی، تغییری قابل مشاهده در عملکرد یا ماندگاری کارکنان ایجاد شده است؟
یک داده، دو نگاهنمایش مفهومی؛ اعداد نمونه‌اند
گزارشچه اتفاقی افتاد؟۱۲خروج نیرو در این فصل

تصویری از گذشته؛ مفید، اما به‌تنهایی برای تصمیم کافی نیست.

تحلیلدر کدام گروه، و چرا؟فروش۶تولید۳پشتیبانی۲مالی۱

نیمی از خروج‌ها در یک واحد: حالا می‌شود پرسید چه نشانه‌هایی پیش از آن دیده شده بود.

پرسیدن این پرسش‌ها کمک می‌کند گزارش از یک جدول آماری به ابزاری برای بررسی مسئله تبدیل شود. تفاوت گزارش‌دهی و تحلیل را در تحلیل داده‌های منابع انسانی مفصل‌تر نوشته‌ام.

شاخص‌های منابع انسانی سازمانتان را با هم تعریف کنیم

در یک جلسه‌ی مشاوره، پرسش‌های مدیریتی، منابع داده و گزارش‌های فعلی منابع انسانی را مرور می‌کنیم تا ببینیم کدام شاخص‌ها واقعاً به تصمیم می‌رسند.

رزرو جلسه

شاخص‌های منابع انسانی باید به یک مسئله‌ی واقعی وصل باشند

هر شاخصی که قابل اندازه‌گیری است، الزاماً برای سازمان مهم نیست. انتخاب شاخص‌ها باید از نیاز تصمیم‌گیرندگان آغاز شود، نه از داده‌هایی که به‌سادگی در دسترس‌اند.

برای مثال، اگر دغدغه‌ی سازمان حفظ نیروهای کلیدی است، صرفاً نمایش تعداد خروج‌ها تصویر کاملی نمی‌دهد. باید روشن شود خروج مربوط به چه گروه‌هایی است، در چه بازه‌ای رخ می‌دهد و چه نشانه‌هایی ممکن است پیش از آن دیده شده باشد. همین‌طور، سنجش تعداد ساعات آموزش بدون توجه به نیاز شغلی و نتیجه‌ی آن، لزوماً نشان نمی‌دهد که آموزش اثربخش بوده است.

یک شاخص زمانی کاربردی است که تعریف مشخص، منبع داده‌ی قابل اتکا و ارتباط روشن با یک تصمیم داشته باشد.

آزمون یک شاخص کاربردیمثال: نرخ خروج نیروهای کلیدی
نرخ خروج نیروهای کلیدی، به تفکیک گروه و بازه‌ی زمانی
  • تعریف مشخص · همه در سازمان یک چیز را با آن می‌شمارند
  • منبع داده‌ی قابل اتکا · معلوم است از کدام سامانه می‌آید و چه کسی تأییدش می‌کند
  • ارتباط روشن با یک تصمیم · اگر تغییر کند، معلوم است چه کاری باید کرد

کیفیت داده، کیفیت تحلیل را تعیین می‌کند

حتی بهترین روش‌های تحلیلی هم نمی‌توانند داده‌های ناقص یا ناسازگار را به نتیجه‌ای قابل اعتماد تبدیل کنند. تفاوت در تعریف شاخص‌ها، ثبت نامنظم اطلاعات، داده‌های تکراری یا جداافتادگی سامانه‌ها ممکن است باعث شود دو گزارش از یک موضوع، نتایج متفاوتی ارائه دهند.

به همین دلیل، پیش از پیچیده‌کردن تحلیل‌ها باید چند سؤال پایه پاسخ داده شود:

  1. تعریف هر شاخص در سازمان چیست؟
  2. اطلاعات از کدام سامانه‌ها و فرایندها می‌آیند؟
  3. چه کسی مسئول ثبت و تأیید داده‌هاست؟
  4. داده‌ها با چه تناوبی به‌روزرسانی می‌شوند؟
  5. چه کنترل‌هایی برای شناسایی خطا یا ناسازگاری وجود دارد؟

پاسخ روشن به این پرسش‌ها، پایه‌ی اعتماد به گزارش‌هاست.

تحلیل منابع انسانی باید به اقدام منتهی شود

داشبوردی که فقط اطلاعات را نمایش می‌دهد، اگر در فرایند تصمیم‌گیری جای مشخصی نداشته باشد، ممکن است به‌مرور به صفحه‌ای کم‌استفاده تبدیل شود. برای هر گزارش مهم بهتر است معلوم باشد چه کسی آن را بررسی می‌کند، در چه زمانی، و در صورت مشاهده‌ی انحراف یا تغییر، چه اقدامی باید انجام شود.

این یعنی تحلیل منابع انسانی فقط کارِ واحد تحلیل یا فناوری اطلاعات نیست. مدیران کسب‌وکار، مدیران منابع انسانی و صاحبان فرایند باید در تعریف مسئله و تفسیر نتایج مشارکت داشته باشند. داده می‌تواند نشانه‌ای از یک مسئله را آشکار کند، اما فهم زمینه و انتخاب اقدام مناسب همچنان به شناخت سازمان نیاز دارد.

جمع‌بندی: فراتر از گزارش‌دادنِ صرف

تحلیل منابع انسانی زمانی ارزشمند است که از گزارش‌دادنِ صرف فراتر برود: با پرسش مدیریتی روشن شروع شود، بر داده‌های قابل اعتماد تکیه کند و به تصمیم یا اقدام مشخص برسد. در این مسیر، لازم نیست سازمان از ابتدا سراغ مدل‌های پیچیده برود. گاهی شفاف‌کردن تعریف شاخص‌ها، یکپارچه‌سازی منابع اطلاعاتی و طراحی گزارش‌هایی متناسب با نیاز مدیران، تغییر مؤثرتری ایجاد می‌کند.

در وستا AI، با یکپارچه‌سازی سامانه‌های منابع انسانی و پیوند دادن داده‌ها به ابزارهای هوش مصنوعی، به سازمان‌ها کمک می‌کنیم گزارش‌ها و داشبوردهای تحلیلی پویاتری بسازند؛ گزارش‌هایی که فقط وضعیت را نشان نمی‌دهند، بلکه مسیر بررسی و تصمیم‌گیری را هم روشن‌تر می‌کنند.

پرسش‌های رایج درباره‌ی شاخص‌های منابع انسانی

شاخص‌های منابع انسانی را چطور انتخاب کنیم؟

انتخاب شاخص باید از نیاز تصمیم‌گیرندگان آغاز شود، نه از داده‌هایی که به‌سادگی در دسترس‌اند. هر شاخصی که قابل اندازه‌گیری است الزاماً برای سازمان مهم نیست؛ اول پرسش مدیریتی را روشن کنید، مثلاً «چرا خروج نیروهای کلیدی بالا رفته؟»، بعد شاخصی بسازید که به آن پاسخ دهد.

یک شاخص منابع انسانی چه زمانی کاربردی است؟

به گفته‌ی محمد ضیائیان مفید، مشاور سیستم‌های منابع انسانی وستا، شاخص زمانی کاربردی است که سه ویژگی داشته باشد: تعریف مشخص، منبع داده‌ی قابل اتکا و ارتباط روشن با یک تصمیم.

چرا داده‌های منابع انسانی به تصمیم درست نمی‌رسند؟

مسئله معمولاً نبود داده نیست؛ فاصله‌ای است که میان داده، پرسش مدیریتی و اقدام عملی وجود دارد. گزارشی که فقط تعداد استخدام یا میزان غیبت را نشان می‌دهد تصویری از گذشته است؛ تحلیل وقتی ارزش پیدا می‌کند که به پرسش‌های دقیق‌تر پاسخ دهد، مثلاً خروج نیروها در چه گروه یا واحدی متمرکز است.

پیش از تحلیل داده‌های منابع انسانی چه سؤال‌هایی را باید پاسخ داد؟

تعریف هر شاخص در سازمان چیست؛ اطلاعات از کدام سامانه‌ها و فرایندها می‌آیند؛ چه کسی مسئول ثبت و تأیید داده‌هاست؛ داده‌ها با چه تناوبی به‌روز می‌شوند؛ و چه کنترل‌هایی برای شناسایی خطا یا ناسازگاری وجود دارد. پاسخ روشن به این پرسش‌ها پایه‌ی اعتماد به گزارش‌هاست.

چرا داشبورد منابع انسانی کم‌استفاده می‌شود؟

داشبوردی که فقط اطلاعات را نمایش می‌دهد و در فرایند تصمیم‌گیری جای مشخصی ندارد، به‌مرور کم‌استفاده می‌شود. برای هر گزارش مهم باید معلوم باشد چه کسی آن را بررسی می‌کند، در چه زمانی، و با دیدن انحراف یا تغییر چه اقدامی انجام می‌شود.

تحلیل منابع انسانی کار چه کسی است؟

فقط کار واحد تحلیل یا فناوری اطلاعات نیست. مدیران کسب‌وکار، مدیران منابع انسانی و صاحبان فرایند باید در تعریف مسئله و تفسیر نتایج مشارکت کنند؛ داده نشانه‌ی مسئله را آشکار می‌کند، اما فهم زمینه و انتخاب اقدام به شناخت سازمان نیاز دارد.

این مطلب برایتان مفید بود؟

درباره‌ی نویسنده

  • محمد ضیائیان مفید
    مشاور سیستم‌های منابع انسانی وستا

    بیش از ۸ سال در مهندسی صنایع و منابع انسانی سازمان‌های مختلف؛ کارشناس منابع انسانی فولاد آلیاژی یزد. مشاور و تحلیلگر در بیش از ۱۰ پروژه‌ی نرم‌افزاری صنعتی، و بیش از ۲ سال اجرای تخصصی اودوی بومی‌شده با بیش از ۱۵ پروژه‌ی موفق اودو.

منابع

  1. Performance indicator — Wikipedia
  2. Data quality — Wikipedia
  3. تصمیم‌گیری داده‌محور — ویکی‌پدیا
شاخص‌های منابع انسانی سازمانتان را با هم تعریف کنیم

در یک جلسه‌ی مشاوره، پرسش‌های مدیریتی، منابع داده و گزارش‌های فعلی منابع انسانی را مرور می‌کنیم تا ببینیم کدام شاخص‌ها واقعاً به تصمیم می‌رسند.

رزرو جلسه