یکپارچه سازی اودو ۲۰: اتصال اودو به گوگل، مایکروسافت و سرویس‌های دیگر

یکپارچه‌سازی‌های اودو ۲۰ در یک نگاه

اتصال ایمیل Gmail و Outlook به‌عنوان سرور ایمیل در تنظیم ایمیل در اودو آمده است. همگام‌سازی تقویم هم صفحه‌ی جدا در مستندات تقویم دارد.

افزونه‌ی Gmail و Outlook

افزونه‌ی ایمیل اودو را به صندوق ورودی وصل می‌کند. از داخل Gmail یا Outlook ایمیل را در چتر رکورد ثبت می‌کنید، فرصت فروش، تیکت و کار را پیدا یا می‌سازید، رکورد مرتبط را باز می‌کنید و مخاطب تازه می‌سازید. گزینه‌ها به اپ‌های نصب‌شده‌ی پایگاه داده بستگی دارد.

Gmail

1. با حساب Gmail وارد شوید و صفحه‌ی «Odoo Inbox Addin» را در Google Workspace Marketplace باز کنید، یا از پنل کناری Gmail «Get Add-ons» را بزنید و Odoo را جست‌وجو کنید.
2. «Install» را بزنید، همه‌ی مجوزها را با «Select all» بدهید و نصب را تأیید کنید.
3. آیکن اودو را در پنل کناری بزنید، «Login» را بزنید، نشانی پایگاه داده را بنویسید و در پنجره‌ی بازشده «Allow» را بزنید.

Outlook

1. صفحه‌ی «Odoo Inbox Addin» را در Microsoft Marketplace باز کنید و «Get it now» را بزنید، یا از دکمه‌ی «Apps» روی یک ایمیل «Get add-ins» را بزنید و Odoo را پیدا کنید.
2. افزونه را اضافه کنید. از دکمه‌ی «Apps» روی هر ایمیل Odoo را باز کنید، نشانی پایگاه داده را بنویسید، «Login» و بعد «Allow» را بزنید.

ورود با حساب گوگل

اگر شرکت از Google Workspace استفاده می‌کند، کارمندان می‌توانند با همان حساب گوگل وارد اودو شوند.

1. در Google API Dashboard یک پروژه بسازید. در «OAuth consent screen» نوع کاربر را انتخاب کنید: حساب Google Workspace می‌تواند «Internal» باشد، حساب Gmail شخصی فقط «External». در حالت آزمایشی External، حداکثر ۱۰۰ کاربر آزمایشی مجازند.
2. در «Credentials» یک «OAuth client ID» از نوع «Web Application» بسازید و در «Authorized redirect URIs» نشانی پایگاه داده و بعد /auth_oauth/signin را بنویسید. Client ID را کپی کنید.
3. در تنظیمات ‣ تنظیمات عمومی ‣ یکپارچه‌سازی‌ها Settings ‣ General Settings ‣ Integrations «احراز هویت OAuth» (OAuth Authentication) را روشن و ذخیره کنید؛ شاید لازم باشد دوباره وارد شوید.
4. «احراز هویت گوگل» (Google Authentication) را روشن کنید، Client ID را بگذارید و ذخیره کنید.

کاربر تازه در اولین ورود «Log in with Google» را می‌زند. کاربر موجود باید اول رمزش را بازنشانی کند تا به صفحه‌ی ورود با گوگل برسد.

ورود با حساب مایکروسافت

1. در حالت توسعه‌دهنده به تنظیمات ‣ فنی ‣ پارامترهای سیستم Settings ‣ Technical ‣ System Parameters بروید و پارامتر auth_oauth.authorization_header را با مقدار 1 بسازید.
2. در پرتال Azure، زیر Microsoft Entra ID یک «App registration» بسازید. برای کارمندان شرکت «Single tenant» را انتخاب کنید، نشانی بازگشت را از نوع Web و /auth_oauth/signin بگذارید، در Authentication هر دو نوع توکن Access و ID را بزنید و مجوز User.Read را بدهید.
3. Application (client) ID و نشانی «OAuth 2.0 authorization endpoint (v2)» را کپی کنید.
4. در اودو «احراز هویت OAuth» را روشن کنید، در یکپارچه‌سازی‌ها «OAuth Providers» و بعد «جدید» را بزنید. نام را Azure بگذارید، Client ID و Authorization URL را وارد کنید، UserInfo URL را https://graph.microsoft.com/oidc/userinfo و Scope را openid profile email بگذارید و «Allowed» را بزنید.

کار در Azure را باید کسی انجام دهد که دسترسی مدیریتی تنظیمات Azure را دارد.

تکمیل آدرس، موقعیت‌یابی و مسیر روی نقشه

تکمیل خودکار آدرس

1. در Google Cloud console یک پروژه بسازید، در APIs and services «Places API» را فعال کنید. نسخه‌ی «Places API (New)» را فعال نکنید، چون اودو هنوز پشتیبانی‌اش نمی‌کند.
2. در Credentials یک API key بسازید و دسترسی‌اش را به Places API محدود کنید.
3. در بخش یکپارچه‌سازی‌های تنظیمات، «Google Address Autocomplete» را روشن و ذخیره کنید، کلید را در فیلدش بگذارید و دوباره ذخیره کنید.

طبق مستندات، استفاده از Google Places API ممکن است هزینه‌ی پرداخت به گوگل داشته باشد.

موقعیت‌یابی

موقعیت‌یابی (Geolocation) برای آدرس‌ها طول و عرض جغرافیایی می‌سازد؛ مثلاً برای دیدن محل ورود و خروج کارمندان در حضور و غیاب، محل تحویل حضوری در فروشگاه اینترنتی و تخصیص شریک در مخاطبان. در بخش یکپارچه‌سازی‌ها «Geolocation» را روشن کنید و در فیلد API یکی را انتخاب کنید:

• Open Street Map: رایگان و باز، بدون تنظیم اضافه؛ داده‌اش ممکن است همیشه دقیق نباشد.
• Google Place Map: با همان کلید Places API؛ ممکن است پولی باشد.

نمای نقشه (Map view) خودش بدون هیچ تنظیمی در دسترس است.

مسیر روی نقشه

برای مسیر تکنسین‌های خدمات میدانی و راننده‌های پخش، در Mapbox حساب و توکن دسترسی بسازید و در بخش یکپارچه‌سازی‌ها، زیر Mapbox، توکن را در فیلد «Token» بگذارید. Mapbox توکن مخفی را فقط یک بار نشان می‌دهد؛ همان لحظه نگهش دارید.

ترجمه‌ی پیام‌ها با Google Translate

1. در Google API Console یک پروژه بسازید و «Cloud Translation API» را از Library فعال کنید. این کار حساب پرداخت فعال در گوگل می‌خواهد.
2. در Credentials یک API key بسازید. بهتر است آن را به نشانی پایگاه داده‌ی خودتان و فقط به Cloud Translation API محدود کنید.
3. در تنظیمات، بخش گفت‌وگو (Discuss)، کلید را در فیلد «Message Translation» بگذارید و ذخیره کنید.

از این به بعد در هر چتر، منوی سه‌نقطه‌ی کنار پیام و گزینه‌ی «Translate» متن را به زبان ترجیحی کاربر ترجمه می‌کند.

Unsplash و فضای ابری

Unsplash

کتابخانه‌ی عکس Unsplash روی Odoo Online بدون تنظیم در دسترس است. روی Odoo.sh یا سرور خودتان، در Unsplash یک اپلیکیشن بسازید که نامش با Odoo: شروع شود، Access Key و Application ID را کپی کنید و در تنظیمات عمومی «Unsplash Image Library» را روشن کنید و دو مقدار را بگذارید. در این حالت فقط کلید آزمایشی با حداکثر ۵۰ درخواست در ساعت دارید.

فضای ابری برای پیوست‌ها

پیوست‌های چتر و ایمیل را می‌شود به‌جای سرور پایگاه داده روی Google Cloud یا Microsoft Azure نگه داشت؛ برای فایل‌های بزرگ یا وقتی فضای سرور کم است. فایل‌هایی که خود اودو می‌سازد (مثل سفارش فروش) و فایل‌های اپ اسناد و امضا همیشه روی سرور اودو می‌مانند.

1. در Google Cloud یک حساب سرویس (service account) با کلید JSON و یک bucket با نقش «Storage Admin» برای آن حساب بسازید.
2. ماژول «Cloud Storage Google» را نصب کنید.
3. در تنظیمات، بخش «Cloud Storage»، ارائه‌دهنده را Google Cloud Storage بگذارید، نام bucket را بنویسید و فایل JSON را بارگذاری کنید.
4. «حداقل اندازه‌ی فایل» (Minimum File Size) را بگذارید تا فقط پیوست‌های بزرگ‌تر از آن به فضای ابری بروند.

برای Azure هم مسیر مشابه است: ثبت اپ، حساب ذخیره‌سازی و container. ضبط تماس‌های اپ تلفن هم به همین یکپارچه‌سازی وابسته است (تلفن و VoIP در اودو).

اتصال به نرم‌افزارهای دیگر: API و وب‌هوک

برای وصل کردن اودو به نرم‌افزاری که در این فهرست نیست، دو راه رسمی هست. هر دو کار فنی‌اند و مستندات اودو توصیه می‌کند از اول با یک توسعه‌دهنده یا معمار راهکار جلو بروید.

API خارجی (JSON-2)

از اودو ۱۹، داده‌ها و بیشتر امکانات اودو از راه HTTP و نشانی /json/2 با کلید API در دسترس است. طبق مستندات، دسترسی به API خارجی فقط در طرح‌های قیمت «Custom» اودو هست، نه در One App Free یا Standard.

وب‌هوک (Webhook)

در استودیو ساخته می‌شود: وقتی در سامانه‌ی دیگر اتفاقی می‌افتد، داده به نشانی وب‌هوک اودو فرستاده می‌شود و یک اقدام در اودو اجرا می‌شود. برعکسش هم ممکن است: قاعده‌ی خودکاری که با تغییر رکورد، داده را به وب‌هوک بیرونی می‌فرستد. نشانی وب‌هوک محرمانه است. ساختنش در استودیو اودو آمده است.

یک مثال ایرانی

یک شرکت پخش دارو در شیراز را در نظر بگیرید که ویزیتورهایش هر روز به داروخانه‌ها سر می‌زنند و ایمیل شرکت روی Google Workspace است. اول از سرور اودو بررسی می‌کنند کدام سرویس‌ها در دسترس‌اند. افزونه‌ی Gmail را برای کارشناسان فروش نصب می‌کنند تا سفارش‌هایی که داروخانه‌ها ایمیل می‌کنند، مستقیم در فرصت فروش همان مشتری ثبت شود. موقعیت‌یابی را روی OpenStreetMap می‌گذارند تا داروخانه‌ها روی نمای نقشه بیایند و دقتش را برای چند محله آزمایش می‌کنند. ورود با گوگل را برای کارشناسان روشن می‌کنند، ولی مدیر سیستم با رمز اودو وارد می‌شود. پیوست‌ها روی سرور خودشان می‌مانند، و نرم‌افزار انبار فعلی‌شان بعد از بررسی از راه API به اودو وصل می‌شود.

پرسش‌های رایج درباره‌ی یکپارچه سازی اودو