آموزش خرید اودو ۲۰: از درخواست پیشنهاد قیمت تا سفارش خرید و رسید کالا

خرید در اودو؛ از درخواست تا قبض

اپ خرید اودو درخواست‌های پیشنهاد قیمت، سفارش‌های خرید و قراردادهای خرید را پیگیری می‌کند و به انبار و حسابداری وصلشان می‌کند. پیش از شروع، این چند کلمه را با هم یکی کنیم:

تأمین‌کننده (Vendor)

شخص یا شرکتی که از او می‌خرید؛ یک مخاطب در اپ مخاطبان.

درخواست پیشنهاد قیمت (Request for Quotation، RFQ)

سندی که برای تأمین‌کننده می‌فرستید تا قیمت و زمان تحویل بدهد. گاهی به آن درخواست پیش‌فاکتور خرید هم می‌گویند.

سفارش خرید (Purchase Order، PO)

درخواستی که تأیید شده است؛ توافق نهایی درباره‌ی کالا، قیمت و زمان تحویل.

لیست قیمت تأمین‌کننده (Vendor Pricelist)

قیمت، حداقل مقدار و زمان تحویل هر تأمین‌کننده برای یک محصول، که خودکار روی درخواست می‌نشیند.

رسید (Receipt)

سند انبار برای ورود کالای سفارش داده‌شده؛ با تأیید سفارش خرید خودش ساخته می‌شود.

قبض خرید (Vendor Bill)

فاکتوری که تأمین‌کننده برایتان می‌فرستد و در حسابداری ثبت می‌شود.

جریان اصلی ساده است: درخواست پیشنهاد قیمت ← ارسال برای تأمین‌کننده ← تأیید و تبدیل به سفارش خرید ← رسید کالا در انبار ← قبض خرید و پرداخت. بقیه‌ی این آموزش همین مسیر را قدم‌به‌قدم می‌رود.

تأمین‌کننده و لیست قیمت خرید

اگر قیمت و تأمین‌کننده را یک‌بار روی محصول بنویسید، هر درخواست تازه خودش پر می‌شود و کارشناس خرید هر بار قیمت را از نو تایپ نمی‌کند.

1. به خرید ‣ محصولات ‣ محصولات Purchase ‣ Products ‣ Products بروید و محصول را باز کنید یا «جدید» را بزنید. زیر نام محصول، گزینه‌ی خرید (Purchase) را بزنید.
2. اگر اپ انبار نصب است، در زبانه‌ی انبار (Inventory) مسیر «خرید» (Buy) را روشن کنید. این زبانه و مسیرها فقط با اپ انبار دیده می‌شوند.
3. در زبانه‌ی خرید (Purchase) «افزودن سطر» را بزنید و تأمین‌کننده، مقدار (Quantity)، قیمت واحد (Unit Price) و زمان تحویل (Delivery Lead Time) را بنویسید. ستون‌هایی مثل کد محصول نزد تأمین‌کننده (Vendor Product Code) و تخفیف٪ را از آیکن گزینه‌های بیشتر در سر جدول اضافه کنید.
4. اگر چند تأمین‌کننده دارید، ترتیب سطرها مهم است و تعیین می‌کند کدام تأمین‌کننده اول بیاید (در فایل ورود، ستون sequence). مقدار هر سطر هم حداقل مقداری است که آن قیمت از آن به بعد اعمال می‌شود.

همه‌ی قیمت‌های خرید با هم در خرید ‣ پیکربندی ‣ لیست قیمت تأمین‌کنندگان Purchase ‣ Configuration ‣ Vendor Pricelists هستند. برای ورود گروهی، اول از همین صفحه چند ردیف را با «خروجی» (Export) بگیرید تا قالب درست به دست بیاید، فایل را ویرایش کنید و با «ورود» (Import) برگردانید. اگر می‌خواهید قیمت‌های موجود به‌روز شوند و ردیف تکراری ساخته نشود، ستون شناسه‌ی خارجی (External ID) را هم در خروجی بیاورید. روش کلی ورود فایل در ایمپورت اکسل در اودو آمده است.

یکی کردن درخواست‌های یک تأمین‌کننده

وقتی تأمین خودکار است (مثلاً با قاعده‌ی سفارش مجدد)، اودو برای هر نیاز یک درخواست جدا می‌سازد. برای یکی کردنشان، فرم تأمین‌کننده را از خرید ‣ سفارش‌ها ‣ تأمین‌کنندگان Purchase ‣ Orders ‣ Vendors باز کنید و در زبانه‌ی فروش و خرید، فیلد «گروه‌بندی درخواست» (Group RFQ) را بگذارید:

• بر اساس سفارش (On Order، پیش‌فرض): نیازهای یک سفارش مبدأ با هم؛ نیازهای قاعده‌ی سفارش مجدد هر کدام جدا.
• روزانه (Daily): همه‌ی نیازهایی که تاریخ رسیدن یکسان دارند در یک درخواست.
• هفتگی (Weekly): بر اساس هفته‌ی رسیدن، با روزی که در فیلد «در» (On) تعیین می‌کنید.
• همیشه (Always): همه‌ی نیازها در یک درخواست، بدون توجه به مبدأ یا تاریخ.

این تنظیم درخواست‌هایی را که دستی می‌سازید یکی نمی‌کند. نیازهایی که به انبارهای مختلف می‌روند یا ارز متفاوت دارند هم همیشه جدا می‌مانند.

ساختن و ارسال درخواست پیشنهاد قیمت

به خرید ‣ سفارش‌ها ‣ درخواست‌های پیشنهاد قیمت Purchase ‣ Orders ‣ Requests for Quotation بروید. بالای صفحه خلاصه‌ی وضعیت همه‌ی درخواست‌ها و درخواست‌های خود شما آمده، با دکمه‌هایی برای «ارسال‌شده» (RFQ Sent)، «درخواست دیرکرد» (Late RFQ)، «بی‌پاسخ» (Not Acknowledged) و «رسید دیرکرد» (Late Receipt).

1. «جدید» را بزنید و تأمین‌کننده (Vendor) را انتخاب کنید.
2. در «مرجع تأمین‌کننده» (Vendor Reference) شماره‌ی پیش‌فاکتور یا حواله‌ی تأمین‌کننده را بنویسید. این شماره بعداً در فیلد سند مبدأ رسید انبار می‌آید و تطبیق بار با سفارش را آسان می‌کند.
3. «مهلت سفارش» (Order Deadline) تاریخی است که تأمین‌کننده باید تا آن تأیید کند. بعد از آن درخواست دیرکرد علامت می‌خورد، ولی هنوز می‌شود سفارش داد. «تاریخ رسیدن مورد انتظار» (Expected Arrival) از روی مهلت و زمان تحویل تأمین‌کننده حساب می‌شود.
4. اگر می‌خواهید تأمین‌کننده تاریخ ارسال را با ایمیل تأیید کند، «درخواست تأیید» (Ask confirmation) را بزنید.
5. اگر مکان‌های نگهداری روشن است، در «تحویل به» (Deliver to) انبار دریافت را انتخاب کنید. با روشن بودن ارسال مستقیم (Dropshipping) در تنظیمات انبار، گزینه‌ی ارسال مستقیم به مشتری هم اینجا می‌آید.
6. در زبانه‌ی محصولات «افزودن محصول» را بزنید، یا با دکمه‌ی «کاتالوگ» (Catalog) محصولات همین تأمین‌کننده را ببینید و به سفارش اضافه کنید.

با «ارسال با ایمیل» (Send by Email) پنجره‌ی ایمیل با قالب «خرید: درخواست پیشنهاد قیمت» باز می‌شود و با «ارسال»، درخواست به مرحله‌ی «ارسال‌شده» می‌رود. «چاپ درخواست» (Print RFQ) هم PDF آن را می‌دهد. همه‌ی ایمیل‌ها، یادداشت‌ها و فعالیت‌ها در گفت‌وگوی رکورد (چتر) همان سفارش می‌ماند.

تأیید سفارش خرید و رسید کالا

1. وقتی تأمین‌کننده قیمت و زمان را پذیرفت، روی درخواست «تأیید سفارش» (Confirm Order) را بزنید. درخواست به سفارش خرید تبدیل می‌شود و «مهلت سفارش» جایش را به «تاریخ تأیید» (Confirmation Date) می‌دهد.
2. اگر اپ انبار نصب است، با تأیید سفارش یک رسید انبار با محصولات و تاریخ‌های رسیدن ساخته می‌شود. از دکمه‌ی «دریافت محصولات» (Receive Products) یا دکمه‌ی هوشمند رسید آن را باز کنید.
3. وقتی بار رسید، مقدار را روی رسید با آنچه واقعاً آمده یکی کنید و «تأیید» (Validate) را بزنید.

رسید یک، دو یا سه مرحله‌ای، مکان‌ها و سری ساخت در انبارداری اودو آمده است. اگر انباردار با اسکنر کار می‌کند، رسید را می‌شود از اپ بارکد هم پردازش کرد (بارکد در اودو).

قرارداد کلی، قالب خرید و استعلام از چند تأمین‌کننده

هر سه با یک تنظیم روشن می‌شوند: در خرید ‣ پیکربندی ‣ تنظیمات Purchase ‣ Configuration ‣ Settings، بخش سفارش‌ها، «قراردادهای خرید» (Purchase Agreements) را بزنید و ذخیره کنید. منوی خرید ‣ سفارش‌ها ‣ قراردادهای خرید Purchase ‣ Orders ‣ Purchase Agreements پیدا می‌شود.

قرارداد کلی (Blanket Order)

قرارداد بلندمدت با یک تأمین‌کننده برای تحویل‌های تکراری با قیمت از پیش توافق‌شده؛ برای کالایی که همیشه از یک نفر ولی در مقدار و زمان‌های مختلف می‌خرید.

1. در قراردادهای خرید «جدید» را بزنید. تأمین‌کننده، خریدار (Buyer)، نوع قرارداد (Agreement Type) را «سفارش کلی» (Blanket Order)، ارز و بازه‌ی اعتبار (Agreement Validity) را بنویسید. اگر قرارداد تاریخ انقضا ندارد، بازه را خالی بگذارید.
2. با «افزودن سطر» محصولات، مقدار و قیمت واحد را بنویسید و «تأیید» را بزنید. قرارداد از پیش‌نویس به تأییدشده می‌رود.
3. از روی قرارداد «پیشنهاد قیمت تازه» (New Quotation) را بزنید. درخواست با شرایط قرارداد پر می‌شود و از دکمه‌ی هوشمند «درخواست‌ها/سفارش‌ها» (RFQs/Orders) دیده می‌شود. ستون «سفارش‌شده» (Ordered) قرارداد هم خودش به‌روز می‌شود.

قالب خرید (Purchase Template)

برای خریدهای تکراری که بین چند تأمین‌کننده می‌چرخد. همان فرم قرارداد است با نوع «قالب خرید»؛ اگر فیلد تأمین‌کننده را خالی بگذارید، قالب برای همه‌ی تأمین‌کننده‌ها قابل استفاده است. فرقش با قرارداد کلی این است که قرارداد کلی یک سفارش بزرگ است که در چند نوبت از یک تأمین‌کننده تحویل می‌شود.

استعلام از چند تأمین‌کننده (Call for Tenders)

اگر می‌خواهید چند تأمین‌کننده برای یک خرید پیشنهاد بدهند و ارزان‌ترین یا سریع‌ترین را انتخاب کنید، اودو این کار را با «درخواست‌های جایگزین» (Alternatives) انجام می‌دهد:

1. روی درخواست اصلی، زبانه‌ی «جایگزین‌ها» (Alternatives) را باز کنید و «ساخت جایگزین» (Create Alternative) را بزنید. تأمین‌کننده‌ی دیگر را انتخاب کنید؛ با «کپی محصولات» (Copy Products) همان سطرها روی درخواست تازه می‌آیند.
2. هر درخواست جایگزین را برای تأمین‌کننده‌اش بفرستید. درخواستی را که جداگانه ساخته‌اید، با «پیوند به درخواست موجود» (Link to Existing RfQ) به این گروه وصل کنید.
3. وقتی جواب‌ها رسید، «مقایسه‌ی سطرهای محصول» (Compare Product Lines) را بزنید. هر محصول با همه‌ی پیشنهادهایش کنار هم می‌آید؛ کنار بهترین پیشنهاد «انتخاب» (Choose) را بزنید.
4. درخواستی را که محصولش انتخاب شده تأیید کنید. اودو می‌پرسد با بقیه چه کند: «لغو جایگزین‌ها» (Cancel Alternatives) آن‌ها را لغو می‌کند و «نگه داشتن جایگزین‌ها» (Keep Alternatives) بازشان می‌گذارد تا اگر بعداً مقدار بیشتری لازم شد، از آن‌ها سفارش بدهید.

سفارش خرید خودکار با قاعده‌ی سفارش مجدد

قاعده‌ی سفارش مجدد هر بار که موجودی پیش‌بینی‌شده به زیر حداقل برسد، درخواست پیشنهاد قیمت را با تأمین‌کننده، قیمت و مقدار لازم می‌سازد. برای این کار اپ انبار باید نصب باشد.

1. روی فرم محصول، گزینه‌ی خرید را بزنید، در زبانه‌ی اطلاعات عمومی نوع محصول را «کالا» (Goods) بگذارید و «پیگیری موجودی» (Track Inventory) را روشن کنید.
2. دکمه‌ی هوشمند «قاعده‌های سفارش مجدد» (Reordering Rules) را بزنید (اگر دیده نمی‌شود، زیر «بیشتر» است) و «ساختن» را بزنید.
3. مکان (Location)، حداقل (Min Quantity) و حداکثر (Max Quantity) را بنویسید. مثال مستندات: حداقل ۵ و حداکثر ۲۵؛ اگر موجودی به ۴ برسد، سفارش خرید ۲۱ عددی ساخته می‌شود تا موجودی به ۲۵ برگردد.
4. اگر تأمین‌کننده فقط در بسته‌های مشخص می‌فروشد، «مضرب» (Multiple Quantity) را بگذارید؛ ممکن است موجودی کمی از حداکثر بالاتر برود.

قاعده‌ها را زمان‌بند اودو روزی یک‌بار اجرا می‌کند. همه‌ی قاعده‌ها با هم در انبار ‣ عملیات ‣ تأمین موجودی Inventory ‣ Operations ‣ Replenishment هستند؛ جزئیات راه‌انداز خودکار و دستی و گزارش تأمین در انبارداری اودو آمده است.

پیشنهاد مقدار از روی فروش گذشته (Suggest)

بدون قاعده‌ی سفارش مجدد هم اودو می‌تواند مقدار خرید را پیشنهاد دهد. روی درخواست، تأمین‌کننده را انتخاب کنید، «کاتالوگ» را بزنید و در نوار کناری «پیشنهاد» (Suggest) را روشن کنید. در «تأمین برای» (Replenish for) تعداد روزهای آینده و در «بر اساس» (Based on) دوره‌ی مبنا را بگذارید: پیش‌بینی، ۷ یا ۳۰ روز گذشته، ۳ یا ۱۲ ماه گذشته، یا همان ماه و فصل سال قبل؛ با درصد کنارش تقاضا را بالا یا پایین ببرید. «افزودن همه» (Add All) پیشنهادها را به درخواست اضافه می‌کند.

حساب ساده است: میانگین تقاضای روزانه (حواله‌ها و مصرف‌های تأییدشده در دوره‌ی مبنا تقسیم بر روزهای دوره، ضرب در درصد) ضرب در روزهای «تأمین برای»، منهای موجودی در دسترس و ورودی‌های در راه. برای این کار اپ‌های خرید، انبار و فروش لازم‌اند، هر محصول دست‌کم یک حواله‌ی تأییدشده و یک تأمین‌کننده می‌خواهد و باید کالای با پیگیری بر اساس تعداد باشد.

سیاست کنترل قبض و تطبیق سه‌طرفه

سیاست کنترل (Control Policy) تعیین می‌کند تأمین‌کننده بابت چه مقداری قبض می‌دهد. این تنظیم روی محصول است: در خرید ‣ محصولات ‣ محصولات Purchase ‣ Products ‣ Products محصول را باز کنید و در زبانه‌ی خرید، بخش قبض‌های تأمین‌کننده (Vendor Bills)، یکی را انتخاب کنید.

برای تطبیق سه‌طرفه (سفارش، رسید، قبض)، در خرید ‣ پیکربندی ‣ تنظیمات Purchase ‣ Configuration ‣ Settings، بخش قبض (Invoicing)، «تطبیق سه‌طرفه» (3-way matching) را روشن کنید. از این به بعد قبض‌ها فیلد «باید پرداخت شود» (Should Be Paid) دارند و اگر قبض پیش‌نویس با سفارش و رسید نخواند، «استثنا» (Exception) می‌شود. مستندات اودو می‌گوید این امکان فقط برای سیاست «مقدار رسیده» طراحی شده است.

وضعیت قبض هر سفارش را روی فرم سفارش خرید، زبانه‌ی سایر اطلاعات، در فیلد «وضعیت قبض» (Billing Status) ببینید: «چیزی برای قبض نیست» (Nothing to Bill)، «در انتظار قبض» (Waiting Bills) یا «کامل قبض شده» (Fully Billed). جزئیات «باید پرداخت شود» و تطبیق سطربه‌سطر قبض با سفارش در ثبت قبض خرید در اودو آمده است.

قبض خرید از روی سفارش

1. به خرید ‣ سفارش‌ها ‣ سفارش‌های خرید Purchase ‣ Orders ‣ Purchase Orders بروید، سفارش را باز کنید و «ساخت قبض» (Create Bill) را بزنید. یک قبض پیش‌نویس با مقدارهای مطابق سیاست کنترل باز می‌شود. اگر سفارش قبلاً کامل قبض شده باشد، اودو خطای «عملیات نامعتبر» می‌دهد.
2. تاریخ قبض (Bill Date) را بگذارید، شماره‌ی فاکتور تأمین‌کننده را در «مرجع قبض» (Bill Reference) بنویسید و «تأیید» را بزنید.
3. اگر قبض را مستقیم در حسابداری ساخته‌اید، پیش از تأیید از فیلد «تکمیل خودکار» (Auto-Complete) سفارش خرید را انتخاب کنید تا سطرها از سفارش پر شوند.

ساختن قبض دستی، بارگذاری PDF، پیش‌بینی سطرها، تشخیص قبض تکراری و پرداخت تکی و گروهی همه در ثبت قبض خرید در اودو آمده است و ثبت حسابداری‌اش در آموزش حسابداری اودو.

هزینه‌ی جانبی خرید: حمل، بیمه و گمرک روی بهای کالا

هزینه‌ی جانبی (Landed Costs) هزینه‌هایی مثل حمل، بیمه، حقوق گمرکی، مالیات و عوارض است که به بهای کالا اضافه می‌شود تا ارزش موجودی و بهای کالای فروش‌رفته درست دربیاید. برای کالای وارداتی این بخش مهم‌ترین قسمت خرید است.

1. در انبار ‣ پیکربندی ‣ تنظیمات Inventory ‣ Configuration ‣ Settings، بخش ارزش‌گذاری (Valuation)، «هزینه‌های جانبی» (Landed Costs) را روشن و ذخیره کنید و دفتر پیش‌فرض (Default Journal) سندهای آن را انتخاب کنید.
2. برای هر هزینه‌ی تکراری یک محصول از نوع «خدمت» (Service) بسازید، مثلاً «حمل بین‌المللی» یا «ترخیص گمرکی». در زبانه‌ی خرید، «هزینه‌ی جانبی است» (Is a Landed Cost) را بزنید و روش تقسیم پیش‌فرض را انتخاب کنید.
3. سفارش خرید کالا را تأیید کنید و رسیدش را تأیید کنید. وقتی قبض رسید، روی قبض پیش‌نویس محصول هزینه‌ی جانبی را با «افزودن سطر» اضافه و ذخیره کنید. ستون «هزینه‌های جانبی» برای این سطر تیک دارد.
4. بالای قبض «ساخت هزینه‌های جانبی» (Create Landed Costs) را بزنید. در فرم باز شده، در «انتقال‌ها» (Transfers) رسید تأییدشده را انتخاب کنید و «محاسبه» (Compute) را بزنید.
5. در زبانه‌ی «تعدیل‌های ارزش‌گذاری» (Valuation Adjustments) ارزش اولیه، هزینه‌ی جانبی و ارزش تازه را ببینید و «تأیید» (Validate) را بزنید تا سند حسابداری ثبت شود.

سند هزینه‌ی جانبی را از انبار ‣ عملیات ‣ هزینه‌های جانبی Inventory ‣ Operations ‣ Landed Costs هم می‌شود دستی ساخت. در اودو ۲۰ می‌توانید هزینه را فقط روی محصولات مشخصی از یک رسید بگذارید، و اگر بها بعد از فروش کالا عوض شود، ارزش حواله هم عطف به ماسبق اصلاح می‌شود. اینکه بهای تمام‌شده از چه اجزایی ساخته می‌شود، در راهنمای بهای تمام‌شده آمده است.

گزارش‌های خرید

گزارش اصلی، تحلیل خرید (Purchase Analysis) است: خرید ‣ گزارش‌ها ‣ خرید Purchase ‣ Reporting ‣ Purchase. از دکمه‌ی «سنجه‌ها» (Measures) انتخاب می‌کنید چه عددی دیده شود. پرکاربردترین‌ها:

جمع بدون مالیات (Untaxed Total)

مبلغ خرید بدون مالیات؛ سنجه‌ی پیش‌فرض. «جمع» (Total) همین با مالیات است.

میانگین بها (Average Cost)

میانگین بهای سفارش‌ها؛ برای دیدن نوسان قیمت هر تأمین‌کننده.

روز تا تأیید / روز تا رسیدن (Days to Confirm / Days to Receive)

چند روز طول می‌کشد سفارش تأیید شود و کالا برسد.

مقدار سفارش، رسیده، قبض‌شده و قبض‌نشده

Qty Ordered، Qty Received، Qty Billed و Qty to be Billed؛ برای پیدا کردن کالای رسیده‌ای که هنوز قبض ندارد.

مثال مستندات: برای اینکه بدانید کدام تأمین‌کننده دیرتر تحویل می‌دهد، نمودار میله‌ای را بزنید، فیلتر تاریخ تأیید را روی امسال بگذارید، بر اساس تأمین‌کننده گروه‌بندی کنید و سنجه‌ی «روز تا رسیدن» را انتخاب کنید. برای گزارش بهای تأمین‌کننده‌ها یا هزینه‌های خرید، همین گزارش را در نمای پیوت باز کنید، اول بر اساس تأمین‌کننده و بعد محصول گروه‌بندی کنید و «میانگین بها» را اضافه کنید. با ماژول صفحه‌گسترده‌ی اسناد، «درج در صفحه‌گسترده» (Insert in Spreadsheet) پیوت را به یک صفحه‌گسترده‌ی قابل ویرایش می‌برد.

در اپ داشبوردها (Dashboards)، بخش لجستیک، داشبورد «تحلیل خرید و تأمین‌کننده» (Purchase & Vendor analysis) هم هست: ارزش خرید، میانگین سفارش، روز تا رسیدن، سطح خدمت تأمین‌کننده (مقدار رسیده به مقدار خریده) و درصد تحویل به‌موقع، با رتبه‌بندی تأمین‌کننده‌ها و ده رسید دیرکرد. این داشبورد به‌طور پیش‌فرض فقط برای کاربرانی که دسترسی مدیر انبار دارند دیده می‌شود.

یک مثال ایرانی

یک شرکت پخش لوازم یدکی خودرو در تبریز را در نظر بگیرید که فیلتر روغن را از یک تولیدکننده‌ی داخلی و لنت ترمز را از یک تأمین‌کننده‌ی خارجی می‌خرد. با تولیدکننده‌ی فیلتر یک قرارداد کلی شش‌ماهه دارد با قیمت ثابت؛ هر بار که قاعده‌ی سفارش مجدد فیلتر (حداقل ۴۰۰ و حداکثر ۱۲۰۰، مضرب ۵۰ تایی) فعال می‌شود، درخواست با قیمت قرارداد ساخته می‌شود و ستون «سفارش‌شده»ی قرارداد بالا می‌رود. گروه‌بندی درخواست این تأمین‌کننده «هفتگی» است تا هر هفته یک سفارش برود، نه پنج سفارش کوچک.

برای کارتن بسته‌بندی، کارشناس خرید از سه کارتن‌سازی با درخواست‌های جایگزین استعلام می‌گیرد، سطرها را مقایسه می‌کند و ارزان‌ترین را با زمان تحویل قابل قبول انتخاب می‌کند؛ بقیه لغو می‌شوند. سیاست کنترل همه‌ی کالاها «مقدار رسیده» است و تطبیق سه‌طرفه روشن است. وقتی محموله‌ی لنت از گمرک بازرگان ترخیص می‌شود، حسابدار هزینه‌ی حمل و ترخیص را به‌عنوان هزینه‌ی جانبی بر اساس وزن روی رسید همان محموله می‌گذارد و بهای میانگین لنت‌ها بالا می‌رود. آخر فصل، مدیر خرید در تحلیل خرید با ماه شمسی می‌بیند کدام تأمین‌کننده بیشتر از همه دیرکرد داشته است.

پرسش‌های رایج درباره‌ی آموزش خرید اودو